امروز صبح مربی کشتیم تماس گرفت و  بهم گفت که صلاح نمی دونه توی این مسابقات شرکت کنم. دلیلش رو که جویا شدم بهم گفت نمی خواد آسیب به جونم بشینه و بحث زانوم رو پیش کشید اما من خوبم! یکسال و چند ماه تلاش به ثانیه ای بند بود و اون ثانیه کذایی اتفاق افتاد. مدت مدیدی هست که طعم پیروزی رو نچشیدم و الان تشنه یه پیروزی بزرگم. مدتی تلاش می کردم تا خودم رو به دیگران ثابت کنم بعد فهمیدم که اصلا واسشون مهم نبودم که خوب تلاش می کنم یا بد، بعد از اون برای اثبات خودم به خودم تلاش کردم.

امیدوارم کردن واسه مسابقات بهمن :) توکل به خدا.

پ.ن: امروز فهمیدم خیلی بچه‌ام!


مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین ارسال ها

عکس آقای خامنه ای

برترین جستجو ها

آخرین جستجو ها

باشگاه فرهنگی ورزشی ⚽ وحدت سبز ایرانیان ⚽ انتظار118 دختر بندری بیوگرافی سجاد مصدرالامور طلاتل فرش نگین مشهد مطالب پزشکی آموزش محتوای دیجیتال و الکترونیک پرطاووس technoyar